-
Αρχική > Απόψεις > Το δημόσιο σχολείο παραμένει πάντα πυρήνας γνώσεων και κοινωνικός διαμορφωτής!!! ( Ειρήνη Αντωνοπούλου διδάκτωρ πανεπιστημίου )

Το δημόσιο σχολείο παραμένει πάντα πυρήνας γνώσεων και κοινωνικός διαμορφωτής!!! ( Ειρήνη Αντωνοπούλου διδάκτωρ πανεπιστημίου )

Είναι οι μέρες του απολογισμού και των αγωνιών για τη νέα σχολική χρονιά, ενώ το πρώτο κουδούνι χτυπάει αύριο.
«Ωραίες οι θεωρίες, οι εξαγγελίες  και τα λόγια για αξίες και υψηλά ιδανικά καθώς και για την προσφορά του σχολείου» .
Όμως πόσο «λεβεντιά»  πρέπει να είναι ο δάσκαλος στη χώρα μας, μια χώρα που βρίσκεται εν μέσω πανδημίας και σε δεινή οικονομική θέση και που όλοι οι τομείς πλήττονται, συνεπακόλουθα και η δημόσια παιδεία; Μήπως οι σχεδιασμοί αποτελούν όνειρα θερινής νυκτός; Γιατί έρχεται η στιγμή να αντιμετωπίσει και τα πρακτικά θέματα ο δάσκαλος, μια και το σχολείο και τα παιδιά σήμερα στην πληγωμένη Ελλάδα γίνονται αποδέκτες όλων των χρόνιων παθογενειών, λανθασμένων χειρισμών παρελθόντων χρόνων και πληγώνονται, ενώ ο εκπαιδευτικός καλείται να βρει  «το χρυσό μονοπάτι», για να τον εμπιστευτούν, αφού ψηλαφίσει  με τα αόρατα δάχτυλά του τις αδυναμίες και τους φόβους τους. Διεκδικούν δύναμη, σεβασμό και αγάπη στη σχέση τους, σχέση αλληλεπίδρασης και ζωής.
Ο δάσκαλος, καταλυτικός διαμορφωτής ψυχών, φορέας παιδείας και εξειδικευμένων γνώσεων, θα προσπαθήσει και φέτος όσο το επιτρέψουν οι συνθήκες και μείνουν ανοιχτά τα σχολεία, να διευρύνει τους ορίζοντες των παιδιών και θα μιλήσει στην αίθουσα για Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, ισότητα, ήθος και σεβασμό, για να μάθουν να βλέπουν τον άνθρωπο από υψηλή περιωπή, σαν σκοπό και όχι σαν μέσο.
Εκείνος ασφαλώς γνωρίζει καλά ότι η παιδεία αποτελεί τη λιγότερο δαπανηρή άμυνα των λαών, στήριγμα, πεμπτουσία και στοιχειώδη προϋπόθεση κάθε μορφής «αναπνοής» της κοινωνίας.
Σχεδιασμός και οργάνωση από την πλευρά του εκπαιδευτικού τούτες τις μέρες, για να κυλήσει ομαλά η χρονιά για όλους, κυρίως όμως για τους μαθητές. Θα δώσει έμφαση στη γνώση και τις επιστήμες, αλλά και στην κριτική σκέψη και τον ορθολογισμό, με πρωταρχικό μέλημα πάντα τον άνθρωπο.
Η αυταρχικότητα και το κούνημα του δάχτυλου από την πλευρά της υπουργικής δεν συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση. Ας φροντίσει  να καλύψει τα κενά άμεσα να μη χάνονται διδακτικές ώρες και να πάρει ουσιαστικά μέτρα  για την πανδημία και όχι να αυξάνει την γραφειοκρατία με το να αλλάζει ταμπέλες στα μαθήματα για τις δήθεν δεξιότητες.
Η κοινωνία θα αλλάξει μόνο με την παιδεία. Δεν υπάρχει περιθώριο για ιερεμιάδες κάθε είδους. Ο χρόνος τρέχει, οι εξελίξεις είναι ταχύτατες και τα νέα παιδιά έχουν όρεξη για ζωή και δημιουργία. Θέλουν να ζήσουν σε μία κοινωνία δίκαιη με γνώμονα την αξιοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Διεκδικούν και απαιτούν καλή παιδεία και όχι έναν εξισωτικό προς τα κάτω μηχανισμό αναξιοκρατίας.
Απεχθάνονται τα μεγάλα λόγια, τα ξεπερασμένα συνθήματα εντυπωσιασμού και ενίοτε αποπροσανατολισμού και βασίζονται μόνο στη συνέπεια και τη σοβαρότητα.
Ο δάσκαλος στην Ελλάδα εργάζεται με φιλότιμο -ενίοτε και από φιλότιμο- και ξεπερνώντας εαυτόν μέσα στις αντιξοότητες, ακριβώς γιατί γνωρίζει πως από τους νέους θα προκύψει το νέο, η αλλαγή και η ελπίδα. Το δημόσιο σχολείο παραμένει πάντα πυρήνας γνώσεων και κοινωνικός διαμορφωτής, ενώ μπορεί να απομακρύνει φαινόμενα μισαλλοδοξίας, δογματικής μονομέρειας και εξουσιαστικής ασυδοσίας.
Είναι επιτακτική ανάγκη να γεννηθεί μέσα από την κρίση ένα νέο είδος νεοέλληνα, σε νέες βάσεις, και νέα πλαίσια αναφοράς, αλλά με ηθική και πνευματική αγωγή. Δε θα θεωρεί μειονέκτημα και αδυναμία ακόμη και να κοκκινίσει από σεβασμό στον ηλικιωμένο, να συμπάσχει και να βοηθά τον αδύναμο και κυρίως να βάζει πρώτα το καλό της κοινωνίας και της πατρίδας του, χρέος μιας συνειδητής και επίμονης αλληλεγγύης!
Είναι αρκετό το βλέμμα των παιδιών, για να συνεχίσουμε να ελπίζουμε και να επιλύουμε όσα εξ αρχής φαντάζουν δυσεπίλυτα και τραγικά αδιέξοδα. Από αυτά τα βλέμματα σήμερα ο δάσκαλος παίρνει δύναμη και αντιμάχεται την αδαμική γυμνότητα της εποχής σε ήθος και ευαισθησίες.
Είναι βλέμματα ετυμηγορίες που δίνουν ευοίωνες υποσχέσεις για το αύριο και για το ωραίο που αρχίζει να αχνοφαίνεται στον ορίζοντα.
Γιατί όλα τα ωραία κάποτε αρχίζουν!
Να ξαναπούμε καλή σχολική χρονιά, καλή δύναμη σε όλους μας!

 

Top
Enable Notifications    OK No thanks