![](https://kastoria365.gr/wp-content/uploads/2022/08/Eleni-Kostopoulou-1132x509.jpg)
Η διαδρομή στον κόσμο του βιβλίου συνεχίζει το μαγευτικό της ταξίδι με τον πολυβραβευμένο Έλληνα συγγραφέα Γιώργο Συμπάρδη και το μυθιστόρημά του «Πλατεία Κλαυθμώνος» από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.
Ο Γιώργος Συμπάρδης γεννήθηκε το 1945 στην Ελευσίνα και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και σκηνοθεσία κινηματογράφου σε Αθήνα και Λονδίνο. Έκανε την εμφάνισή του στα γράμματα με τη νουβέλα Μέντιουμ το 1987, η οποία απέσπασε διθυραμβικές κριτικές. Ακολούθησε το μυθιστόρημα Ο άχρηστος Δημήτρης, το 1998, το οποίο είχε εξίσου θερμή υποδοχή από κοινό και κριτικούς. Το 2012 το μυθιστόρημά του Υπόσχεση γάμου τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο, με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη) και με το Βραβείο του λογοτεχνικού περιοδικού Κλεψύδρα. Το 2013 τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη. Το 2015 κυκλοφόρησε η νουβέλα του Μεγάλες γυναίκες. Τα Αδέλφια είναι το πέμπτο πεζογραφικό του έργο, το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Μυθιστορήματος 2019 από το ηλεκτρονικό περιοδικό «Ο Αναγνώστης».
Περιγραφή βιβλίου
Ο πρώτος χρόνος της δικτατορίας των Συνταγματαρχών μέσα από τα μάτια ενός δεκαεννιάχρονου φοιτητή της Νομικής. Η σύλληψή του στο κηπάριο της πλατείας Κλαυθμώνος και η περιπλάνησή του στον κόσμο των ομοφυλοφίλων της εποχής.
Η αναδρομή στο παρελθόν της ενηλικίωσης του νεαρού αφηγητή και ταυτόχρονα μία κατάδυση στον θολό βυθό του οικογενειακού του περιβάλλοντος: Η μητέρα, ο πατέρας και ο τρίτος άνθρωπος που μπαινόβγαινε παλιά στο σπίτι.
Απόσπασμα
Δυο λόγια όλα κι όλα κατάφερε να αρθρώσει για την πολλή ζέστη αυτός –αν και Σεπτέμβριος μήνας είπε–, κι εγώ, που πολύ θα ήθελα να μάθω πώς σκόπευε να συνεχίσει και τι άλλο ακόμα θα έλεγε, δεν απάντησα. Ένας τρίτος πρόλαβε και μίλησε, ένας ψηλός και σημαδιακά ξανθός, λεπτός και ευπαρουσίαστος κύριος, νέος, αλλά και ολοφάνερα μεγαλύτερός μας, γύρω στα είκοσι πέντε, αν όχι παραπάνω, ο οποίος στεκόταν μέχρι πριν από λίγο πίσω από τον κορμό ενός ξεραμένου αιωνόβιου πεύκου. Δεν ξέρω για πόση ώρα, και δεν γνωρίζω ούτε ισχυρίζομαι πως εκεί κρυβόταν, όμως ήταν ο κορμός του πεύκου που μας τον έκρυβε μέχρι τότε και αποκεί πίσω είχε ξεμυτίσει· με το άσπρο του πουκάμισο και μπλε κοστούμι, τόσο ατσαλάκωτος και άνετος όσο και κάτι ιδανικοί ήρωες που δεν τους επηρεάζει ο καύσωνας, ηθοποιοί σε ταινίες που παρακολουθούσα στους κινηματογράφους με ευλάβεια.